Je werd als kind gekneed totdat je paste in de vorm
Totdat je deed wat hoort
Totdat je paste in de norm
Zo werd je eigenheid vermoord
En later heb je ook vooral jezelf aangepast
Aan alles om je heen
Aan iedereen want anders kreeg je last
En bleef je moederziel alleen
Toch heeft door de jaren heen de vraag zich opgedrongen
Aan je rusteloze geest
Was je niet in deze vorm gedwongen
Wie was je dan geweest
En nu nu ben je oud en ben je eindelijk bevrijd
Je hoeft niemand naar de ogen meer te kijken
Nu grijp je de gelegenheid
Om eindelijk op jezelf te gaan lijken
Het is misschien het enig voordeel van de oude dag
Mij althans bevalt het wel
Dat ik mezelf worden mag
Ik zit gewoon steeds beter in m'n vel
Nooit hoef ik meer iets wat ik niet ben te pretenderen
Ik kan op zoek naar mijn natuur
Die ik gewoon ga etaleren
Zodat ik ik ben op den duur
Toch is het ook wel spannend waar dit me heen kan leiden
Want straks ben ik misschien
Niet meer van mezelf te onderscheiden
En oeioei, wat krijg je dan te zien
Misschien word ik zo'n ouwe zak zo heel eigengereid
Misschien een lieve wijze heer
Wie ik ook mag blijken mettertijd
Sorry ik verander me niet meer
Wel moeten er nog voor ik ben waar ik wezen wil
Een paar dingen aan de dijk
Er is nog steeds veel te veel verschil
Tussen wie ik ben en wie ik lijk
En wie weet ben ik uiteindelijk pas met mijn missie klaar
Als ik opstijg naar het hemelse gewelf
Wie weet heb ik het dan pas voor elkaar
En ben ik eindelijk eindelijk eindelijk mezelf
Was n hele goede tekst heb mij eigen ook weer gevonden naar drie en halfjaar
lea schreef op ma 18 apr 2016 om 21:33:42
wijze waarheid
Maarten schreef op ma 30 jun 2014 om 22:28:32
Ja spannend: jezelf worden... geen idee waar dat op uitdraait! En je bent pas af bij je allerlaatste snik. Het mag gelukkig ook een glimlach zijn. Want het enige wat verdwijnt als 'ik' er niet meer ben heeft in wezen nooit bestaan.
Het enige wat verdwijnt